De klant die mij k*tcoach mag noemen

“Bodoooo, ouwe rukker!” 

— De klant die mij k*tcoach mag noemen.

"Bodooooooo ouwe rukker ben jij het?"

OMG.

Het is 20:30 uur zeg . . .

Mag ik eventjes?

Hij schiet in de slappe lach. 

Ik kan er niet echt om lachen. 

En schiet in een über correcte rol. 

Zo van oude jongens krentenbrood.

Ik ben hier aan het skieën en het ging net zo lekker.

Maar mijn avond gaat nu down the drain. 


Hij verloor zijn kind, zijn vrijheid en zichzelf. Twintig jaar later vond hij niet alleen zijn droombaan terug, maar ook iets wat hij zichzelf nauwelijks nog gunde: geluk.

"Ken je me nog Bodo, ik ben Nico!"

Ooohhh Nico, sorry, ik heb je nog nooit in ski-outfit gezien man!"

"Jaaah Bodo de grootste k*dt-coach ever . . . "

En ineens moet er vreselijk om lachen.

Jeeemig Nice je hebt me enorm bij de poot man" en ik geef hem een dikke high five.

"Hoe vaak heb je mij niet bij de poot gehad dan" vraagt hij?

"Vaaaak en goed hard ook" roep ik terug.

Nico knikt. 

Ineens is mijn zelfvertrouwen er weer.

"Je had echt een enorme schop onder die dikke, vette reet van je nodig" brul ik over de piste heen. 

We schieten samen enorm in de lach.

Beste lezer ik praat je even bij ok?

Ik begeleidde Nico al een keertje 20 jaar terug.

Hij zou en moet schneeellll een baan, want geld op. 

Ik adviseerde hem om een lijst te maken van 25 werkgevers. 

CV en LinkedIn-profiel in orde maken en rammen!

Elke dag 5 x HRM bellen. 

Ik was de stok achter de deur. 

Belde hem dagelijks.

De maandag, dinsdag, woensdag en donderdag waren ruk!

"Stomme  k*dt-coach" riep hij dan.

Die vrijdag was het raak. 

Volgende week op sollicitatiegesprek en raak!

Sindsdien mag hij hij mij stomme  k*dt-coach noemen en mag ik hem stomme k*dt-klant.

Twee jaar geleden mailde hij me. 

Werd weg georganiseerd.

Maar ja, nog 7 jaar te gaan tot zijn pensioen. 

Of ik hem nog een keertje naar een leuke baan wil begeleiden. 

"Nee" zeg ik, "want ik begeleid alleen leuke klanten" en we schieten weer samen in de lach.

Stap voor stap komt de aap uit de mouw. 

Ooit werkte hij voor defensie.

Reisde de halve wereld over. 

In zijn vrije tijd deed hij een drankje, een blowtje, een pilletje. 

Nu weten we dat dat PTSS is, maar dat was toen nog onbekend. 

Boy, did it hit him hard!

Verliefd, verloofd en snel getrouwd. 

Weg PTSS!

Het geluk kon niet op en ze kregen een wolk van een baby.

Maar ja, weer een drankje, een blowtje, een pilletje en een snuifje erbij. 

Toen sloeg het noodlot toe. 

Boy, did it hit him harder!

Hij kwam thuis, straal bezopen en kneiter high en liet hun baby uit zijn handen vallen. 

Werd met gillende sirenes en een schedelbasisfractuur afgevoerd,. 

Helaas, de baby overleed met 24 uur. 

Hij de bak in. 

Alles stuk.

De bak weer uit.

Daarna ontmoette hij mij.

Voor hem bleek ik een zegen.

Wellicht deze keer weer?

Ik legde Nico uit, dat ik nu met familie- en loopbaanopstellingen werk.

En wat de impact daarvan is. 

Hij gaat akkoord.

Op enig moment stellen we dit op noodlottige wijze heen gegane kind op. 

"Papa vergeet me niet" vraagt het.

En "wees gelukkig, want dan eer je wat er gebeurde". 

We zijn perplex.

"Vooral als je altijd een plekje voor mij in je hart hebt".

Nico ziet het niet. 

Dat voegt niets toe. 

Ik huis bijna even hard mee.

Wat een noodlot. 

Wat een vergeving.

Wat een lef!.

Ja hij vind een baan.

Voelde zich bij het sollicitatiegesprek al welkom. 

Dat was nieuw voor hem.

Echt compleet nieuw. 

Net promotie gemaakt.

Is nu hoofd van de afdeling. 

Maar wat hij echt aan het managen is, is zijn geluk'

Hij mag mij k*dtcoach noemen. 

En ik hem k*dtklant.

Wil jij naar the next level?

Als Nico het kan, dan kun jij dat ook.

Klik op https://loopbaanregisseur.nl/droombaan-met-succesgarantie/

Met liefde,

Bodo